Yolda yalnızlığın üstesinden nasıl gelinir?

Browse By

sdds
sdsdsds
tek-basina-seyahat

Tek başına seyahat ederken patron sizsiniz

İnsanlar sosyal hayvanlardır ve neredeyse hiç yalnız başımıza uzun zaman geçirmeye alışık değilizdir. Yolda olduğunuz zaman, muhtemelen hiç kimseyi tanımadığınız yerlerde yabancılarla oluyorsunuz. Bunun üstesinden nasıl geleceksiniz? Kimseyle bir şey paylaşamayacağınız böyle durumlarda nasıl iyi vakit geçireceksiniz? Çok basit.

Özgürlüğü benimseyin

Patron sizsiniz, kararları siz verirsiniz. İstediğinizi istediğiniz yerde, istediğiniz zaman yaparsınız. Kimsenin fikrini sormak ve bunun için kararınızı verirken iki kez düşünmek zorunda değilsiniz. Uzun bir yürüyüşe çıkın, etrafında eğlenceli şeyler olan bir yerde oturun ya da bir şeyler içmeye gidin. Kimseyle konuşmamanın sakinleştirici bir tesellisi var. Kişisel olarak sinemaya yalnız gitmeyi severim ama az fırsatım olur.

Kendinize meydan okuyun

Eğer insanlarla konuşmak istiyorsanız kendinizi zorlayın. İlk gün meydan okuması; 5 yabancıyla bir şeyler hakkında konuşma başlatın. Hatta size tek kelimelik cevaplar verseler bile. İkinci gün meydan okuması; 5 yabancıyla 2 dakikadan uzun süren sohbetler yapın. Bu şekilde tanıştığım bazı insanlarla çok yakın arkadaş oldum. Kendinizi bu yolda zorlayın, kiminle tanışabileceğinizi asla bilemezsiniz.

Şehirlerden uzak durun

Şehirler dünyada en yalnız yerlerdir çünkü etrafınızda çokça insan olur ama hiç birini tanımazsınız. Doğada olduğunuz zaman dünyanın tadını çıkarabilir, insanlar tarafından yalnız bırakıldığınız hissine kapılmazsınız. Ayrıca şehirlerdeki insanlar çok kapalıdır ve diğer kişileri pek vakitleri yoktur. Eğer ülkenin içine veya bir kasabaya giderseniz  insanlar size sıkça selam verir ve bir konuşma başlatır ve kaynaşmaktan daha az tedbirli olurlar.

Bir proje başlatın

Herkes bir şeyleri sever, çizmek, insanları  izlemek, yazmak ya da sıradan olmayan şeyler yapmak. Ne olduğu fark etmez, sevdiğiniz bir şeyi seçin ve kalbinizle yapın. Günleriniz boş geçmesin. Tutkunuzu takip edin.

Bunu ben yaptım

16 Yaşımdayken insanlardan çok korkardım, hele etrafımı sardıkları zaman. Çok yalnız hissederdim. Bunun üstesinden gelmek için zayıflıklarım üzerinde kendimi insanlarla iletişim kurmaya zorlayarak bilinçli bir şekilde çaba sarfettim. Nereye gittiysem insanlarla tanıştım ve yalnız olduğum zamanların da tadını çıkardım. Biri olmadan diğeri olmaz çünkü eğer kimseyle diyaloğa girmezsek kendi küçük dünyamızda kafayı yeriz. Aynı şekilde hiç yalnız vakit geçirmezsek kim olduğumuzu unuturuz.

Benzer Yazılar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir